← Güller Açmış, Güller!

Okuma dili:

Kendimi Gördüğüm Öyküler

2 dk okuma

- Gönlün yaşı var mı?

Evet, bu soruyu bana birçok öğrenci sordu. Ne cevap vereceğimi bilemiyordum.

- Ama beraber olduğunuz yıllarda birbirinizi hiç mi gücendirmediniz, kırmadınız? Dediler.

Buna benzer sorular devam etti durdu.

Ben hala düşünmeye devam ediyordum. Henüz birini cevaplamamış, öteki soru geliyordu üstüne.

- Böylesi anları hatırlamıyor musun yoksa?

Ne cevap vereyim? Bu bir yıl değil, iki yıl değil. Beraberliğimiz yıllanmıştı. Üst üste, üst üste derken, aradan elli yıl üst üste yığılmıştı.

Elli yıl deyince, kulağa çok, ama çok geliyor. Hele de sizin yaşınızı göz önüne alırsak? Evet, çok. Ama bu soruyu sizin yaşınızdakilere sormak başka, henüz yıl üstüne yıl yığmaya başlayanlara sormak başka.

Küçükler için, yani siz, okul çağında olanlar için yıllar çok, ama çok ağır geçiyor. Ama bir de yıl üstüne yıllar yığmış olanlara bir sorun.

Günlerden bir gün doksana merdiven dayamış olan Hüseyin dedeme sorucu oldum:

- Dede, dedeciğim, dedim, sen kaç yaşındasın?

Dedem eğilmiş bedenini şöyle bir doğrulttu ve gururla:

- Seksen, seksen, evlat, dedi.

- Vay, ne çok yaşamışsın, dedem, demek istedim, ama demedim. Sadece dudağımı ısırdım.

Dedem görmüş olacak ki, rüyasında arı sokmuş gibi şöyle bir zıpladı:

- Ne, yoksa çok mu gördün bu yılları? Dedi.

Ben şaşırdım. Kısık bir sesle:

- Ihı, diyebildim.

Korktum, beni azarlayacak sandım elindeki değneği kaldırdığı zaman…

Oysa değneğiyle başının üzerinde şöyle hayali bir daire çizdi.

Gözlerim değneğin yolunda dolaşıyordu. Dedem sordu:

- Eee, ne gördün?

- Yooo, hiçbir şey görmedim, dedim.

- İşte, sen ne gördüysen, ben de onu gördüm. (Yani hiçbir şey görmemiş)

- Demek hiçbir şey görmemişsin, demek istedin, öyle mi?

- Evet, öyle diyebilirim. İnsan ne kadar da çok yaşasa, ona çok gelmiyor bu yıllar.

Yürüyüp dururken bazen duraklıyor, bir nefes alayım, diyor aklınca, ama yürümeye devam ediyor.

- İnsan nefes aldıkça canı yürümek istiyor, gençlerle boy ölçüşmek istiyor! Anladın mı, evlat?! Dedi.

Hani ne demişler “Gönül yaşlanmıyor, yani başka bir sözle gönlün yaşı yok!”

Öyle gelmiş, öyle de gidecek…