Tabiat Baba
Saatlerden sonra evlerine doğru hep beraber gidiyorlardı. Bu eve dönüş saatleri bir konferansa dönüşüyordu Nazlı, Alev ve Amira’ya. Nelerden mi söz etmiyorlardı? Yeryuvarlağı, depremler, yağmurlar mı söz konusu olmuyordu. Amira aralarında en küçüktü. Belki de bu yüzden en çok soru ondan geliyordu. Bir gün:
- Nedir bu Tabiat Baba? Demesin mi?!...
Nazlı ilе Alev bir ağızdan cevap verdiler:
- Çok acele ediyorsun. Okuyacak, öğreneceksin!
- E-e-e, şimdi söyleseniz olmaz mı?
Alev alevlenmeye başladı:
- O, öyle bir-iki sözle anlatılacak şey değil, kardeşim. Tabiat Baba’yı biliyor musun ne zaman göreceksin? Boyun kadar kitap okuyunca! Anladın mı? Dört yanına bir bakın! Gördüğün her şey Tabiat Baba’nın bir parçası.
Ortalık bulutluydu. Ara sıra yağmur serpiştirmeye başladı.
- Ya bulutlar, yağmurlar?
Amira artık aklına geleni sorabilecekti.
Bu kez Nazlı sıkı tuttu:
- Amiracığım, anlamadın mı?
Alev yetiştirdi:
- Yerde gökte her ne görürsen, hepsi Tabiat Baba’nın mahsülü, Tabiat Baba’nın eseri.
Amira gücenir gibi konuştu:
- Beni çok düşündürüyorsunuz. Yani bizim kadar olunca okuyup öğreneceksin. Bunlar bir-iki günde öğrenilmiyor, demek istiyorsunuz.
Ve Nazlı hemen cevap vermeye koyuldu.
- Bulutları soruyorsun, değil mi? Bunlar nehirlerden, denizlerden kalkan buharlardan oluşur. Ve bu buhar damlaları tekrar yere yağmur olarak dökülür.
Amira memnun memnun okul arkadaşlarını süzdü.
Bu konuşmadan sonra, aradan yıllar geçse de, havanın her bulutlanması, yağmur yağması halinde Amira bu anları anımsıyordu.
Бащата природа
След часовете си тръгнаха заедно за вкъщи. Това прибиране се превърна в конференция за Назлъ, Алев и Амира. За какво ли не си говореха! За земното кълбо, за земетресенията, за дъждовете, за каквото се сетиш… Амира беше най-малката между тях. Веднъж попита:
- Какво е това Бащата Природа?
Назлъ и Алев откликнаха в един глас:
- Много бързаш, ще четеш и ще научиш.
- Не може ли сега да ми отговорите?
Алев се разпали: (Нали името й е Пламък!)
- Това не може да се каже с една дума! Знаеш ли кога ще видиш бащата Природа? Когато прочетеш такъв куп книги, колкото си висока! Разбра ли? Огледай се наоколо. Всичко, което виждаш е част от Природата.
Времето беше облачно. Ръсеше лек дъждец от време-навреме.
- Ами облаците, а дъждовете? – попита Амира.
Тя смяташе да пита за каквото се сети. Но Назлъ я изпревари:
- Амира, не разбра ли?
Алев добави:
- Каквото виждаш на небето, на земята и в морето е плод на бащата Природа.
Амира се тросна:
- Много ме замислихте! Искате да кажете, че ще науча всичко като порасна и стана като вас.
- Питаш за облаците, нали? – попита Назлъ. – Облаците се образуват от парата, която се издига над реките, язовирите, моретата и тези пари се връщат на земята като дъжд.
Амира доволно изгледа Назлъ и Алев.
И винаги, когато се заоблачеше и завалеше дъжд, тя си спомняше този разговор.
Father Nature
After lessons they all walked towards their homes together. These hours of going home turned into a conference for Nazlı, Alev and Amira. What did they not talk about? The globe of the Earth, earthquakes, rains – was there anything that did not come up? Amira was the youngest among them. Perhaps that was why most of the questions came from her. One day, didn’t she say:
- What is this Father Nature?!...
Nazlı and Alev answered with one voice:
- You’re in too much of a hurry. You’ll study, and you’ll learn!
- We-e-ell, can’t you tell me now?
Alev began to flare up:
- That is not a thing to be explained in a word or two like that, little sister. Do you know when you will see Father Nature? When you have read a pile of books as tall as you are! Do you understand? Just look all around you! Everything you see is a part of Father Nature.
It was cloudy all around. Now and then it began to drizzle with rain.
- And the clouds, the rains?
Now Amira would be able to ask whatever came into her mind.
This time Nazlı was quick off the mark:
- Amira dear, didn’t you understand?
Alev hurried to add:
- Whatever you see on the earth and in the sky, all of it is the produce of Father Nature, the work of Father Nature.
Amira spoke as if offended:
- You are making me think a lot. That is, when you are as big as us you will study and learn. These things are not learned in a day or two – that’s what you mean to say.
And Nazlı set about answering at once.
- You’re asking about the clouds, aren’t you? They are formed from the vapours that rise from the rivers and the seas. And these drops of vapour pour down onto the earth again as rain.
Amira looked her schoolfriends over with great satisfaction.
After this conversation, even though years went by, every time the weather clouded over and it rained, Amira remembered these moments.