Benim Dünyam
Her insanın bir dünyası vardır. Değil mi? Örneğin senin, benim, onun dünyaları vardır. Ama hepsi de başka başka dünya. Her insanın gönlünde bir aslan yatıyor, derler ya. Her kişinin gücü işte bu aslana bağlı. İnsan gönlündeki o aslanı besliyor, büyütüyor. Ama Azra gönlündeki aslana bir başka gözle bakıyor. Ona güç veren, yaşam gücü aşılayan, okulda çalışkan olmasını sağlayan bu aslandır. Kendi dünyasını bu aslan sayesinde genişletiyor.
Azra çalışkan bir öğrenciydi okulda. Mütevazi, kırdaki otlar gibi alçak gönüllüydü. Yardımlaşmayı seviyordu. Dersleri öğrenmede güçlük çeken arkadaşlarına her zaman el uzatmaya hazırdı. Hatta onlarla birlikte ders çalışıyordu. Ertesi gün de arkadaşı derse çıkınca, onunla beraber Azra da heyecanlanıyordu. İyi not alınca, onunla beraber seviniyor, hopluyor, arkadaşını nasıl okşayacağını bilemiyordu.
Azra evde de annesinin sağ eliydi, yani en yakın yardımcısıydı. Bazen annesinin işini de kendisi yükleniyordu. Örneğin yemek yapmasını pek seviyordu. Bazen annesinin haberi olmadan akşamlık hazırlıyordu. Aş evi yemek kokuluysa, annesi hemen kızına sorucu oluyordu:
- Benim güzel kızım, bu akşam acaba ne yiyeceğiz?
Azra gözlerini süzerek ilkin omuzlarını kısıyor “Bilmem” diyordu gülümseyerek. Sonra toparlanıp:
- Bilmem?! Yoo, sürpriz! Diye incecik sesini yükseltiyordu.
Bu heyecanlı anı yaşarken kapıda ağabeyi elinde bir kitapla belirdi. Azra başka bir dalgaya geçti:
- Ağabey, sürprizi sen mi yaptıın bana? Nedir bu elindeki?
Ağabeyi heyecanlı heyecanlı konuştu:
- Bugün rüya gibi bir gün yaşadım. Büyük bir kitap panayırını ziyaret ettim. Birçok ülkeden kitaplar sergilenmişti. Sana “Billür köşk masallarını” aldım.
Azra hemen hoplayıp kitabı ağabeysinin elinden kaptı. Göğüsüne kapadı ve heyecandan nasıl teşekkür edeceğini bilemedi. Ve sonra ekledi:
- Önce ben okuyacağım, değil mi? Dünyamı biraz genişleteyim, olur mu?
Ağabeyi gülümseyerek konuştu:
- Aferin benim kardeşime, o da dünyasını geliştirmek, genişletmek istiyor.
- Gülme, ağabey! Yanlış bir şey mi söyledim, yoksa?
- Hayır, kardeşim, çok doğru söyledin. Herkesin bir dünyası var. Onu okulda ve evde kah okumakla, kah büyükleri dinlemekle (çünkü onlar birer hazinedir) her gün yeni yeni şeyler öğreniyorsun, görüyorsun, aklen büyüyorsun. Bunların hepsi senin dünyanı genişletiyor, geliştiriyor. O içindeki aslan da seni gurur sahibi yapıyor.
- Teşekkür ederim, ağabey, beni cesaretlendiriyorsun, bana kanat veriyorsun.
Bu sırada Azra’nın annesi de ateşteki tencereyi açıp baktı ve dudaklarını ısırarak:
- Aferin benim hamarat kızıma. Bugün dünyasına bir yemek daha eklemiş, dedi ve memnun memnun kızını kucakladı.
Моят свят
Всеки си има свой свят, нали? Наприер ти, тя, той си имат свой свят. Но всички са различни. Казват, във всяко сърце се крие по един лъв. И силата на всеки зависи от него. Човек го храни и той расте. Ала Азра по друг начин вижда този лъв. Той е, който я насърчава, дава й живец, поощрява я да учи. Благодарение на своя лъв в сърцето, тя разширява кръгозора си.
Азра е ученолюбиво момиче. Скромна, по-ниска от тревата. Обича да се грижи за другите. На всеки се притичва на помощ. Нали заедно си учат уроците. И когато изпитват някого от тях, Азра се вълнува. Получат ли хубава оценка, тя се радва заедно с тях, скача, не може да изкаже радостта си. В къщи Азра е дясната ръка на майка си. Нагърбва се и с нейната работа дори. Обича да готви. Понякога, без да знае майка й, приготвя вечерята. Ако в кухнята ухае на готвено, майка й веднага я пита:
- Красавице моя, тази вечер какво ще ни гостиш?
Азра навежда поглед, свива рамене и с невидима усмивка, изрича: „Не знам!“ после се поокопитва, а тънкото й гласче укрепва:
- Не знам! Не- е, сюрприз!
В този момент, в тази особена атмосфера, на вратата се появява брат й. Азра веднага преминава на друга вълна:
- Ти ли ни изненада тази вечер? Какво е това в ръката ти?
- Днешният ден премина като сън. Посетих панаира на книгата. Имаше книги от различни страни. На теб ти донесох „Кристалният замък“.
Азра подксача и грабва книгата. Похлупва я на гърдите си и казва:
- Първо аз ще я прочета, нали? За да си разширя кръгозора? Става, нали?
Брат й се усмихва.
- Браво на моята сестричка! Тя иска да обогати своя свят!
- Не се смей, братко! Нещо грешно ли казах?
- Не, сестричке, много правилно го каза. Всеки си има свой свят. И всеки ден го разширява, обогатява своя опит. А лъвът, който е в теб, те прави по-горда.
- Благодаря ти, братко, че ме окуражаваш, даваш ми крила!
В това време майка й отвори тенджерата, погледна я и прехапа устни:
- Браво на моето работливо момиче! Днес е обогатила своя свят с още една гозба.
И доволна, прегърна дъщеря си.
My World
Every person has a world. Isn’t that so? For example, you, I, he or she, each have our worlds. But every one of them is a different world. They say, don’t they, that a lion lies in every person’s heart. Every person’s strength depends on this very lion. A person feeds that lion in his heart and raises it. But Azra looks at the lion in her heart with a different eye. It is this lion that gives her strength, that fills her with the strength to live, that makes her hard-working at school. It is thanks to this lion that she widens her own world.
Azra was a hard-working pupil at school. She was modest, as humble as the grasses in the field. She loved helping others. She was always ready to hold out a hand to her friends who had difficulty in learning their lessons. She even did her lessons together with them. And the next day, when her friend was called up in class, Azra too got excited along with her. When she got a good mark, she rejoiced along with her, she jumped for joy, she did not know how to pet her friend enough.
At home too Azra was her mother’s right hand, that is, her closest helper. Sometimes she took her mother’s work upon herself as well. For example, she was very fond of cooking. Sometimes she prepared the evening meal without her mother knowing. If the kitchen smelled of food, her mother would at once start questioning her daughter:
- My lovely girl, I wonder what we are going to eat this evening?
Azra, with a sidelong look, would first shrug her shoulders and say “I don’t know” with a smile. Then, pulling herself together:
- I don’t know?! Oh no, it’s a surprise! she would say, raising her thin little voice.
While she was living this exciting moment, her big brother appeared at the door with a book in his hand. Azra switched to another wavelength:
- Brother, was it you who’s made a surprise for me? What’s that in your hand?
Her brother spoke full of excitement:
- Today I lived a day like a dream. I visited a big book fair. Books from many countries were on display. I bought you “The Tales of the Crystal Palace”.
Azra at once jumped up and snatched the book from her brother’s hand. She clasped it to her chest and in her excitement did not know how to thank him. And then she added:
- I’ll read it first, won’t I? Let me widen my world a little, all right?
Her brother spoke with a smile:
- Well done, my little sister, she too wants to develop her world, to widen it.
- Don’t laugh, brother! Did I say something wrong, or what?
- No, little sister, you said something very right. Everyone has a world. At school and at home, now by reading, now by listening to your elders (because each of them is a treasure), every day you learn new, new things, you see, you grow in mind. All of these widen your world and develop it. And that lion inside you makes you a person with pride.
- Thank you, brother, you give me courage, you give me wings.
Meanwhile Azra’s mother too lifted the lid of the pot on the fire and looked, and, biting her lips:
- Well done, my capable girl. Today she has added one more dish to her world, she said, and hugged her daughter, very pleased.