Dişlerin Dünyası
Nasıl olur,dişlerin de mi dünyası var, diyeceksiniz. Var işte. İnanmazsanız, okuyun, lütfen!
Azı ağabey bu gece durmadan sızıldandı, için için ağaladı. Erkek olduğu için sesini duyurmamaya çalıştı. Çalıştı ama sabah erkenden bir yanını tutarak dişçi amcaya koştu.
-Nen var, geçmiş olsun!
-Ah, bilmem geçecek mi?
Dişçi amca bakınca,bir de ne görsün?!
-Sen galiba tatlıyı, çikolatayı çok çok seviyorsun?
-Evet! Hiç bir zaman reddetmiyorum, olmaz demiyorum. E-e, ne olmuş?
-Ne mi olmuş, hastalanmışsın.
-Şimdi ölecek miyim?
Dişçi amca gülümsedi.
-Ölmek kolay mı, yavru? Ama gelmeseydin, ölebilirdin.Şimdi ilaçlayacağım ve düzeleceksin. Çürüme henüz küçük. Mine ve fildişi tabakalarına geçmemiş. bu çürümeyi önleyen tek madde fluor’dur.Fluor diş macunlarında bulunur. Demek istediğim, diş macunuyle günde en azından iki kez fırçalanmalısınız. Ama ağız dolusu, boğula boğula şeker yemek yok.Bonbon ve çikolata yemeye devam edersen, işin sonu kötü de olabilir.
-Bu ne demek yani?
-Ne mi, çıkarıp atar ve kuşlara yem ederim seni, demektir.Onun için, işin buraya varmaması için önlem al. Zira yaşamda her şey ölçülü olmalı. Her şeyin aşırısı zarardır.
Bu sözlerden sonra Azı’yı makineyle yontular, sonra da bir dolgu koyup yarayı kapattılar.
Azı koşa koşa yerine gidip yerleşti. Öteki arkadaşları aralarında fısıldaştı:
-Benim karnım ağrıdı…
-Benim başım çatlıyor…
-…….
Kulaktan kulağa hepsi birşeyler söyledi. Köpek dişleri, yerlerinde dimdik duruyor, sapasağlam, nöbet tutuyorlardı. Azıları hemen susturdular:
-Çok oldunuz ama? Biriniz hastalanmış, ne olmuş sanki. Biz, olup olacağı dört kardeşiz. İkişer ikişer karşı karşıya dururuz, sekiz Kesici arkadaşımızı koruruz. Onlar önlerine ne geçerse koparır ve bize uzatırlar. Siz iri yarı olmuşsunuz da ne? Kesicilerin kesip attıklarını biz hemen parçalar ve siz, Azılara sunarız. Siz oniki kardeşe biz ne verirsek onunla yetinir, çiğnersiniz.
Azı, Köpek dişinin sitemini dinlerken rahatlayıp uyuyuvermişti.
Светът на зъбите
Как така, нима и зъбите си имат свят, ще кажете. Имат, ето на. Ако не вярвате, прочетете, моля!
Батко Кътник тази нощ непрекъснато стена, плака тихичко в себе си. Понеже беше мъж, гледаше да не се чуе гласът му. Гледаше, но рано сутринта, хванал се за едната страна, изтича при чичо зъболекаря.
- Какво ти е, да ти минава!
- Ох, не знам дали ще мине?
Чичо зъболекарят погледна и какво да види?!
- Ти май много, много обичаш сладкото, шоколада?
- Да! Никога не отказвам, не казвам „не може“. Е-е, и какво от това?
- Какво ли? Разболял си се.
- Сега ще умра ли?
Чичо зъболекарят се усмихна.
- Лесно ли се умира, чедо? Но ако не беше дошъл, можеше и да умреш. Сега ще те намажа с лекарство и ще се оправиш. Кариесът е още малък. Не е преминал към слоевете на емайла и дентина. Единственото вещество, което предотвратява този кариес, е флуорът. Флуор има в пастите за зъби. Искам да кажа, че трябва да се четкате с паста за зъби поне два пъти на ден. Но никакво ядене на бонбони с пълна уста, до задавяне. Ако продължаваш да ядеш бонбони и шоколад, работата може да свърши и зле.
- Това пък какво значи?
- Какво ли? Значи, че ще те извадя, ще те хвърля и ще те направя храна за птиците. Затова вземи мерки, та работата да не стига дотам. Защото в живота всичко трябва да е с мярка. От всяко нещо прекаленото е вредно.
След тези думи изпилиха Кътник с машинката, а после сложиха пломба и затвориха раната.
Кътник на бегом отиде и се намести на мястото си. Другите му другари си зашепнаха помежду си:
- Мене ме заболя коремът…
- На мене главата ми се пръска…
- …….
От ухо на ухо всички казаха по нещо. Кучешките зъби стояха на местата си изправени, здрави-здравенички, и стояха на пост. Веднага накараха Кътниците да млъкнат:
- Ама много станахте, а? Един от вас се разболял, голяма работа. Ние сме всичко на всичко четирима братя. Стоим по двама един срещу друг и пазим осемте си другари Резци. Те откъсват каквото им попадне и го подават на нас. Вие сте станали едри, и какво от това? Онова, което Резците отрежат, ние веднага го разкъсваме и го поднасяме на вас, Кътниците. Вие, дванайсетте братя, се задоволявате с каквото ви дадем и го дъвчете.
Докато слушаше упреците на Кучешкия зъб, Кътник се беше успокоил и беше заспал.
The World of Teeth
How can that be, do teeth have a world too, you will say. Well, they do. If you don’t believe it, read on, please!
Big Brother Molar whimpered without stopping this night, and wept quietly to himself. Because he was a man, he tried not to let his voice be heard. He tried, but early in the morning, holding one side of himself, he ran to Uncle Dentist.
- What is the matter with you? May it pass soon!
- Ah, I don’t know, will it pass?
When Uncle Dentist looked, what should he see?!
- You seem to love sweets and chocolate very, very much?
- Yes! I never refuse them, I never say no. We-ell, what of it?
- What of it? You have fallen ill.
- Am I going to die now?
Uncle Dentist smiled.
- Is dying so easy, little one? But if you had not come, you could have died. Now I will treat you with medicine and you will get better. The decay is still small. It has not passed into the enamel and dentine layers. The only substance that prevents this decay is fluoride. Fluoride is found in toothpastes. What I mean to say is, you must be brushed with toothpaste at least twice a day. But no eating sugar by the mouthful, until you choke on it. If you go on eating sweets and chocolate, things may end badly too.
- What does that mean, then?
- What? It means I will pull you out, throw you away and make you food for the birds. So, take care that things do not come to that. For in life everything must be in measure. Too much of anything is harmful.
After these words they ground Molar down with the machine, and then put in a filling and closed the wound.
Molar went running back to his place and settled in. His other friends whispered among themselves:
- My tummy hurt…
- My head is splitting…
- …….
From ear to ear, every one of them said something. The Canine teeth were standing bolt upright in their places, perfectly sound, keeping guard. They silenced the Molars at once:
- Now you are going too far! One of you has fallen ill, and what of it. We are only four brothers, all told. We stand two by two, facing each other, and we protect our eight Incisor friends. They bite off whatever comes before them and pass it on to us. So what if you have grown big and burly? What the Incisors cut off, we tear to pieces at once and present to you, the Molars. You twelve brothers make do with whatever we give you, and you chew it.
While Molar was listening to the Canine tooth’s reproach, he had felt at ease and dropped off to sleep.