← Kitaplara girmeyen yazılar

Okuma dili:

2016

Mutlu Yıllar Saygıdeğer Dostum!

1 dk okuma

İsmail Çavuş’a

Arkamda bıraktığım yıllarda uzun yollar katettim. İnişli çıkışlı, yemyeşil otlar, renk cümbüşü içinde şakıyan bahçelerden, mızır otları, dikenli çalılar arasında geçen yollar. Bu yollarda çok değişik kişiler gördüm, bilgili şahıslara, gözlerinin ferini, beyinlerinin ürününü kitaplara dökmüş, hafızalarını bilgi ocağı etmiş kişilere de rastladım. Bunlar arasında üzerlerine toz kondurmayan, beyinlerini kirletmeden, bu yollarda yılmadan, dimdik yürüyen kişilerden biri sayın İSMAİL ÇAVUŞ arkadaşımızdır.

Kendisini tanıdığım yıllarda Deliorman’ın tozlu, çamurlu sokaklarıyla, Gölcük’le anılan Hebib köyünde oturuyordu. Aynı bugünkü gibi çalışkan, annesinin nasihatlarını tıpatıp hayata geçirerek, yaşam tecrübesi edinerek, kendine özgü bir gururlu, mert adımlarla ilerliyordu. Sofya’ya yüksek öğrenim edindiği yılları da anımsıyorum. Koltuğu altındaki dosya ile redaksiyonları dolaşıyor, yazdığı şiirleri sunuyordu.

Kolay olmadı kendini tanıtmak. Kırıldığı anlar da, itildiği günler de vardı. Ama aldırmadı, aka ak, siyaha siyah dedi. Aynı bugün olduğu gibi. Düşündüklerini kaleme aldı, şiir kitapları çıkardı, düz yazılar yazdı, bir çok kişiyi eleştirdi, onları da kitabına konu etti.

Bu mutlu anında, daha nice nice başarılara ulaşmasını, biz, okurlarını yeni yeni eserlerle sevindirmesini dilerken, yıllar ötesinden, sararmış gazete sayfalarında haykıran kendi satırlarını anımsıyorum:

……………

Şimdi sokakta sersefil

Oynayanlar biz değil.

Köyün meydan yerlerinde

Bizim olan herşey nerde?

Nerde şimdi armut,

Mektep avlusunda taşlanan?

Biz mi geçtik o yıllardan,

Yılar mı bizden bir şey aldı?

Şimdi sorsalar söyleyemem

Bundan böyle soruyorum:

- Sen mi genceldin Donak dede,

Yoksa biz mi yaşlanan?

Bunları düşünme, sayın dostum. Yıllar sular gibi akıp gidiyor.

Saygılarla Nadiye Ahmet